ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 

'Οταν τα παιδιά ψηφίζουν...δείτε πως!!                

...Συνέχεια

Ελάτε να ταξιδέψετε στον υπέροχο κόσμο των παιδιών. 

Ακούγοντας διάφορα μοτίβα μουσικής τα οποία εναλλάσσονται τα παιδιά εμπνέονται και δημιουργούν! σε κάθε αλλαγή της μουσικής αλλάζουν  θέση και συνεχίζουν το έργο του προηγούμενου παιδιού έχει ενδιαφέρον να προσθέτεις στοιχεία σε κάτι που ήδη έχει αρχίσει. Το αποτέλεσμα πάντα εντυπωσιακό.                                         

 

 

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ... ΜΑΘΗΣΗ 

Παίζοντας μαθαίνω να αναγνωρίζω τα αρχικά γράμματα και όλα τα  ονομάτά μας (ζάρι και φωτο παιδιών με εντολές κινήσεων), να διαβάζω απλές οδηγίες όπως πήγαινε μπροστά, πίσω, μένεις στην ίδια θέση, κτλ. να μετρώ κουκίδες και να διαβάζω τους αριθμούς, να αναγνωρίζω την σημασία συμβόλων ( την στάση των ανθρωπάκων) να προχωρώ σωστά το πιόνι μου ακολουθώντας την σωστή κατεύθυνση, να περιμένω την σειρά μου, να ξεκινώ απο την Αρχή να φτάνω με υπομονή στο Τέλος, να χαίρομαι όταν κερδίζω αλλά να μάθω και να χάνω, Δεν ξεχνώ πως όλοι είμαστε κερδισμένοι όταν μαθαίνουμε,και μαθαίνω να χαίρομαι με την επιτυχία του φίλου μου. Και όλα αυτά τα κάνω γιατί χαίρομαι να παίζω με τα ονόματά μας και μ αρέσει να παίζω με τις φατσούλες μας. Αλλά κι επειδή αυτό το παιχνίδι το φτιάξαμε μόνα μας εμείς αποφασίσαμε ποιά έξι παιδιά θα είναι αυτά που θα δίνουν τις οδηγίες,ποιές εντολές θα δίνει το κάθε παιδί , πως θα γράψουμε το κάθε τι για να μπορούν να το διαβάζουν όλα τα παιδιά. Κι όταν οι αρχικές εντολές ήταν πολύ ευκολες το κάναμε πιο δύσκολο για να έχει περισσότερο ενδιαφέρον  με μια δεύτερη σειρά παιδιών -εντολών. Ηταν απο τα παιχνίδια που παίζαμε με αμείωτο ενδιαφέρον όλη την χρονιά !!!

 

 

 

'Οσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πως να ζω, τι να κάνω και πως να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο.

Η σοφία δεν βρίσκεται στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα λοφάκια απο άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που μαθαίνεις:

Να μοιράζεσαι τα πάντα.

Να παίζεις τίμια.

Να μη χτυπάς τους άλους.

Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκει που τα βρήκες.

Να καθαρίζεις τις ακαταστασίες σου.

Να μη παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

Να λες συγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

Να πλένεις τα χέρια σου πριν το φαγητό.

Να ντρέπεσαι.

Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις , να σκέπτεσαι, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι.

'Οταν βγαίνεις έξω στο δρόμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι απο ένα χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.

Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να Θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο....

Σκεφτέιτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν

και να καθαρίζουν τις ακαταστασίες τους.

Ακόμα, ανεξάρτητα απο την ηλικία μας, είναι καλύτερα όταν βγαίνουμε έξω στον κόσμο να κρατιόμαστε απο το χέρι και να είμαστε μαζί με τους άλλους.

                                     

                                                                                                                                                             ROBERT FULGHUM